سلام دوستان بازم اومدم
خییییییییییلی خوشحالم که بعد از تقریبا دو ماه دوری دوباره دارم پست میذارم.امروز بلاخره یه خورده سرم خلوت شده و بی خیال درسای دانشگاه شدم.وای که چقدر امروز دلم میخواد برم بالای یه کوه و تا اونجا که میتونم داد بزنم(خدا رو چه دیدی شاید امروز رفتم همین برف خونه ی طزرجون خودمون و یا شاید هم غربالبیز)
گفتم به این مناسبت یه مطلب با یه خورده طعم طنز بذارم شاید دوباره بتونم دل دوستامو به دست بیارم
اگه فلز هستی فلز قلیایی(گروهIA)باش:حتی اگه فقط یه الکترون داشته باشی .اونو با تمام وجودت راحت
ومشتاقانه ایثار کن.اگه نافلزی ومحتاج الکترون مثل هالوژنها مصرانه برای رسیدن به هدفت تلاش کن:ولی
هالوژن باش وبه همون یه الکترون قانع!زیاده طلبی کارکربن های روسیاهه!
البته گاز نجیب شدن وازقیل وقال دنیا و سودهای جهان رهایی یافتن کار هرکسی نیست.ولی اگه یه نفر به اون مقام برسه میشه مثل نئون و زنون که اطرافشو روشنایی می بخشه...
اما باید یادمون باشه فلزات واسطه که چند ظرفیت ازخودشون نشون میدن و جلوی هرکسی چهره ای میگیرن
هم وزنشون سنگین تره وهم در صنعت پرکاربرد,مشهور ومقبول هستن:عوضش خاصیت مغناطیسیشون اونها
رو به هر طرفی میکشه و به دام هرآهن ربایی می اوفتن.آدم اگه چشم دلش سیر باشه آخرین لایه اش پرازجفت
الکترون میشه وخاصیت دیا مغناطیس پیدا میکنه:اونوقت قوی ترین میدانهای مغناطیسی هم نمیتونن روش تاثیربذارن...
اگه صداقت باشه و ظرفیت ها همه{یک} پیوندهامون مستحگم می شه:مثل پیوند یونی.دیگه کسی نمیتونه
مولکولهای مارو ازشبکه بلور زندگی جدا کنه.بعدش هم(مثلNaCl) یه نمک تشکیل میدیم وزندگی هامون بانمک میشه.
نامم را پدرم انتخاب کرد